Αναλυτικά το ταξίδι

Η Οδησσός μου είχε καρφωθεί τα τελευταία χρόνια ως ταξιδιωτικός προορισμός. Διαβάζοντας τις παρακάτω ιστορίες συνάδελφων μοτοσικλετιστών:

θεώρησα ότι ήρθε η ώρα να πάω προς Ουκρανία μεριά. Η Οδησσός όμως δεν ήταν αρκετή οπότε αναζητούσα και άλλους προορισμούς, από Κριμαία μέχρι Βουδαπέστη και νότια Πολωνία. Κάποια στιγμή σκέφτηκα να κάνω το γύρο της Μαύρης Θάλασσας αλλά δεν το τόλμησα για διάφορους λόγους.

Τελικά στο σχέδιο προστέθηκαν το Δέλτα του Δούναβη και τα Ουκρανικά Καρπάθια, εκτιμώντας ότι θα έβλεπα νέες εικόνες και θα είχα τη δυνατότητα για διάφορες δραστηριότητες. Τα υπόλοιπα μέρη που επισκεύθηκα, απλώς αποτελούσαν μέρος της διαδρομής και δεν διανυκτέρευσα περισσότερο από ένα βράδυ.

Η διαδρομή που έκανα ήταν: Χανιά - Πειραιάς - Burgas (Βουλγαρία) - Tulcea και Δέλτα Δούναβη (Ρουμανία) - Οδησσός (Ουκρανία) - Chisinau (Μολδαβία) - Ουκρανικά Καρπάθια - Timişoara (Ρουμανία) - Βελιγράδι και Lescovac (Σερβία) - Πειραιάς - Χανιά.

Η διαδρομή σε χάρτη είναι... εδώ, ενώ φωτογραφίες από το ταξίδι... εδώ.

Στις σκάλες Ποτέμκιν, το έμβλημα της Οδησσού

 

1η μέρα

Πειραιάς - Sarafovo: 1200χμ

Η πρώτη μέρα του ταξιδιού είχε πολλά χιλιόμετρα... 1200 για την ακρίβεια, όσο δηλαδή η απόσταση από Πειραιά μέχρι Sarafovo, κοντά στο Burgas της Βουλγαρίας. Στους δρόμους ήμουνα από τις 6 το πρωί που βγήκα από το καράβι, μέχρι τις 9 το βράδυ με αρκετές στάσεις για ξεκούραση. Το τμήμα στην Εγνατία Οδό από Θεσσαλονίκη μέχρι Αλεξανδρούπολη είναι με διαφορά από τις πιο βαρετές διαδρομές που μπορεί να κάνει κανείς, ειδικά τις μεσημεριανές ώρες του καλοκαιριού. Ευτυχώς μόλις έστριψα βόρεια στο Ν.Έβρου με κατεύθυνση τα σύνορα στο Ορμένι η διαδρομή έγινε πιο ενδιαφέρουσα, ενώ μετά τα σύνορα και μέχρι το Burgas ήταν η πιο γραφική διαδρομή της ημέρας. Μοναδική παραφωνία το πολύ κακό οδόστρωμα στη Βουλγαρία και ειδικά τα σημεία όπου έκαναν έργα.

Στα αξιοσημείωτα είναι ότι μου τελείωσε η μπαταρία του GPS (ναι, δεν είχα φροντίσει να βάλω φορτιστή στη μηχανή και το μετάνιωσα από την 1η μέρα) λίγο πριν τα σύνορα, οπότε σταμάτησα σε ένα συνεργείο φορτηγών στο έδαφος της Βουλγαρίας για να το φορτίσω. Η ώρα πέρασε παρέα με τους φορτηγατζήδες οι οποίοι μου έδωσαν οδηγίες για το πως να "κόψω" δρόμο για τον προορισμό μου.

Η μέρα τελείωσε με ένα μεγαλοπρεπές γεύμα στο Sarafovo με την απαραίτητη μπύρα φυσικά.

Στάση για φόρτιση του gps σε σταθμό service για φορτηγά

 

2η μέρα

Sarafovo - Tulcea: 463χμ

Πρωί πρωί ξεκίνησα με μπάνιο στη Μαύρη Θάλασσα, στη συμπαθητική παραλία του Sarafovo, έχοντας θέα το Burgas. Η θάλασσα ελαφρώς θολή, καμία σχέση με τις δικές μας.

Nesebar, ΒουλγαρίαΚατόπιν ξεκίνησα για βόρεια κάνοντας στάσεις:

  1. Στο τουριστικό Nesebar. Πανέμορφη, γραφική και χαλαρωτική η παλιά πόλη που βρίσκεται σε μια νησίδα δίπλα στη σύγχρονη. Αρνητικό τα άπειρα τουριστικομάγαζα που καλύπτουν με πραμάτεια τις ισόγειες προσόψεις των κτιρίων.
  2. Στο απολιθωμένο δάσος Pobiti Kamani δυτικά της Βάρνας. Ενδιαφέρον αλλά όχι κάτι το ιδιαίτερο, ειδικά για επίσκεψη το καταμεσήμερο όπως έκανα εγώ.
  3. Στην Κωνστάντζα της Ρουμανίας για ανασυγκρότηση και φόρτιση του GPS (ξανά). Με μια γρήγορη ματιά μου φάνηκε συμπαθητική πόλη.

 

Η διαδρομή της ημέρας είχε αρκετή ποικιλία. Αρχικά το GPS από Nesebar προς Βάρνα με έστειλε από ένα παράλληλο του κύριου δρόμου, περνώντας δάση και βουνά. Πολύ γραφική αλλά αχρείαστη διαδρομή αφού καθυστέρησα ενώ ήθελα να βγάλω χιλιόμετρα. Η ομορφότερη διαδρομή στη Βουλγαρία ήταν βόρεια της Βάρνας με πολύ πράσινο, μερικά στροφιλίκια και καλό οδόστρωμα.

Μπαίνοντας στη ΡουμανίαΜετά τα σύνορα, στο έδαφος της Ρουμανίας και μέχρι την Κωνστάντζα το οδόστρωμα ήταν πολύ καλό, οι δρόμοι άνετοι και οι πόλεις πιο περιποιημένες σχετικά με Βουλγαρία.

Τέλος η διαδρομή Κωνστάντζα - Tulcea την ώρα που βράδιαζε ήταν πολύ καλή... ατελείωτες ευθείες σε επίπεδα τοπία και προς το τέλος μέσα από πυκνό δάσος. Δεν είμαι βέβαια σίγουρος αν θα ήταν το ίδιο ωραία εάν γινόταν κάτω από τον ήλιο της ημέρας.

 

3η μέρα

Δέλτα του Δούναβη στη ΡουμανίαΜέρα χωρίς χιλιόμετρα αφού ήταν αφιερωμένη στο Δέλτα του Δούναβη με αφετηρία την Tulcea. Ατύχησα όμως γιατί δεν είχε κρουαζιέρες στο Δέλτα παρά μόνο την επομένη, εκτός αν νοίκιαζα βάρκα με οδηγό για πάρτη μου, που όμως δεν σύμφερε οικονομικά. Οπότε πήρα το καραβάκι της γραμμής με προορισμό το χωριουδάκι Sfântu Gheorghe, στο σημείο που εκβάλλει ο Δούναβης στη Μαύρη Θάλασσα. Την πάτησα όμως γιατί με το που έφτασα εκεί ανακάλυψα ότι δεν υπήρχε καράβι για επιστροφή την ίδια μέρα παρόλο που τα δρομολόγια που μου έδωσαν στο τουριστικό περίπτερο της Tulcea περιελάμβανε επιστροφή, ενώ φυσικά το χωριό δεν συνδέεται οδικώς με κανένα άλλο μέρος. Οπότε διανυκτέρευσα σε ένα ξύλινο σπιτάκι του κάμπινγκ που βρίσκεται στο χωριό.

Sfantu Gheorghe, ΡουμανίαΤο Sfântu Gheorghe είναι πολύ γραφικό και ιδιαίτερο, οι ρυθμοί ζωής αρκετά χαλαροί και παραμπέμπουν σε άλλες εποχές, ενώ οι λίγοι κάτοικοι του ζούνε από τον τουρισμό και το ψάρεμα. Η ώρα πέρασε με μπάνιο στην αμμουδερή παραλία δίπλα στο Δούναβη (η θάλασσα θολή επίσης), περπάτημα στο Δέλτα και το Sfântu Gheorghe και παρέα το βράδυ στο κάμπινγκ με τον Doru, ένα πιτσιρικά από το χωριό. Παρόλο και δεν μιλούσαμε κοινή γλώσσα γίναμε φιλαράκια. Φυσικά το βραδινό φαγητό δεν μπορούσε να είναι κάτι άλλο από ψάρι από το Δέλτα.

 

4η μέρα

Tulcea - Οδησσός: 433χμ

Πρωινό ξύπνημα στις 5.30 στο Sfântu Gheorghe για να προλάβω το καραβάκι για Tulcea. Τα χιλιόμετρα για Οδησσό δεν ήταν ιδιαίτερα πολλά αλλά με περίμενε αρκετή ταλαιπωρία μέχρι να φτάσω.

Περιμένοντας το καραβάκι για τη διάσχιση του Δούναβη στην πόλη GalatiΑρχικά το κομμάτι Tulcea - Galati, χωρίς να είναι αδιάφορο δεν είχε κάτι το αξιοσημείωτο. Η πρώτη ταλαιπωρία ήταν στο Galati, περιμένοντας το φέρυ αλλά και πάνω σ' αυτό όπου έφαγα γύρω στη μία ώρα κάτω από τον καυτό ήλιο, προκειμένου να περάσω στην άλλη πλευρά του Δούναβη. Εδώ μου χάλασε και η οθόνη της φωτογραφικής, αφού την είχα πάνω στο bagster (για να την έχω πρόχειρη και να τραβάω ότι βλέπω) και την πείραξε ο καυτός ήλιος. Έτσι στο υπόλοιπο ταξίδι φωτογράφιζα στα τυφλά.

Μετά από λίγα χιλιόμετρα συναντώ τα σύνορα Ρουμανίας-Μολδαβίας όπου με περίμενε άλλη μία ώρα, πάλι κάτω από τον ήλιο στις δύο πλευρές των συνόρων περιμένοντας να έρθει η σειρά μου για έλεγχο.

Μπαίνοντας στην ΟυκρανίαΗ διαδρομή στη Μολδαβία ψιλοαδιάφορη περνώντας μέσα από φτωχικά χωριουδάκια και μετά από 55χμ φτάνω στα σύνορα Μολδαβίας-Ουκρανίας. Λιγότερη αναμονή αυτή τη φορά αλλά οι Ουκρανοί κόλλησαν στο φαρμακείο που είχα μαζί μου. Δεν μπορούσαν να καταλάβουν τι το χρειάζομαι και υποπτεύονταν ναρκωτικά. Αφού το πήραν μέσα για περαιτέρω έλεγχο (με ποιο τρόπο δεν ξέρω), μου το έδωσαν πίσω και με άφησαν να περάσω.

Από τα σύνορα μέχρι την Οδησσό ο δρόμος ήταν μέτριος. Σε μερικά σημεία είχε κακό οδόστρωμα αλλά γενικά μπορούσα και ανέπτυσσα ταχύτητα μέχρι 100χμ/ώρα. Σύντομη στάση στο ενδιαφέρον κάστρο Akkerman της πόλης Bilhorod-Dnistrovskyi και συνέχεια προς Οδησσό ενώ είχε ήδη νυχτώσει.

Η Οδησσός τη νύχταΠαρά την κούραση της ημέρας, η Οδησσός τη νύχτα σε αποζημιώνει. Κοσμοπολίτικη ατμόσφαιρα, ωραία κτίρια, δρόμοι και πλατείες, πολύς κόσμος και φυσικά οι γυναίκες πανέμορφες...

 

5η μέρα

Μετά από 22 ώρες που ήμουν άυπνος την προηγούμενη κουραστική μέρα, ήρθε η εξάντληση. Άργησα να ξυπνήσω και όταν το κατάφερα δεν μπορούσα να κουνήσω, ενώ έκανα και πυρετό. Οπότε την πέρασα στο δωμάτιο και μόνο βγήκα έξω για φαγητό. Χαμένη μέρα που πήγε πίσω το πρόγραμμα μου αλλά δεν γινόταν αλλιώς.

 

6η μέρα

Με φόντο το κτίριο της Όπερας στην ΟδησσόΑφού ξεκουράστηκα και συνήλθα, ήρθε η ώρα να εξερευνήσω την Οδησσό. Τα ίχνη από Ελλάδα αρκετά όπως το Μουσείο της Φιλικής Εταιρείας (το περίμενα όμως πιο ενδιαφέρον), η Οδός Ελλήνων και η Πλατεία Ελλήνων. Άλλα αξιοθέατα που είδα είναι το κτίριο της Όπερας, το πάρκο Σεβτσένκο, το δελφινάριο δίπλα στην παραλία, το κανόνι από γαλλική φρεγάτα μπροστά από το δημαρχείο και φυσικά οι σκάλες Ποτέμκιν, το έμβλημα της Οδησσού.

 

7η μέρα

Οδησσός - Chisinau: 277χμ

Στους δρόμους της ΜολδαβίαςΑναχώρηση από Οδησσό με προορισμό το Chisinau, την πρωτεύουσα της Μολδαβίας. Δεν ακολούθησα το συντομότερο δρόμο για να αποφύγω την αυτόνομη περιοχή (κράτος ???) της Υπερδνειστερίας και τυχόν δυσάρεστες καταστάσεις. Έτσι μπήκα στη Μολδαβία από τα σύνορα βορειοδυτικά του Bilhorod-Dnistrovskyi. Η διαδρομή από Οδησσό μέχρι τα σύνορα είναι πιο συμπαθητική απ' ότι η παραθαλάσσια και με καλύτερο σχετικά οδόστρωμα.

Στη Μολδαβία συνάντησα ανέλπιστα καλούς δρόμους σε όμορφα τοπία. Δεξιά και αριστερά υπήρχαν συστοιχίες δέντρων και πίσω απέραντες εκτάσεις-χωράφια ή λοφίσκοι. Τα χωριά πιο συμπαθητικά ενώ συνήθης εικόνα οι χωρικοί στην άκρη του δρόμου να πουλάνε φρούτα και άλλα, όπως και στην Ουκρανία άλλωστε.

Chisinau, ΜολδαβίαΤο Chisinau δεν με εντυπωσίασε πέρα από κάποια συμπαθητικά κτίρια και πλατείες. Λάθος βέβαια που δεν είχα κανένα οδηγό και καμία πληροφορία, όπως και για την υπόλοιπη Μολδαβία οπότε σίγουρα έχασα πολλά.

 

8η μέρα

Chisinau - Yaremcha: 490χμ

Επόμενος προορισμός ήταν η πόλη Yaremcha στα Ουκρανικά Καρπάθια. Έτσι αφού διέσχισα κάθετα όλη τη Μολδαβία ξαναμπήκα στην Ουκρανία από το βορειότερο σημείο της πρώτης. Όλη η διαδρομή βόρεια του Chisinau και μέχρι τα σύνορα ήταν από τις πιο ενδιαφέρουσες του ταξιδιού. Ανεβοκατέβαινα λόφους και πλαγιές με πολλές εναλλαγές τοπίων μέσα από δάση, τεράστιες εκτάσεις καλλιεργημένες ή ακαλλιέργητες, γραφικά χωριά και πόλεις, ενώ συχνά παιδάκια με χαιρετούσαν κυρίως στα βόρεια της χώρας.

Εικόνα από χωριό της ΜολδαβίαςΓενικά η Μολδαβία μου άφησε καλές εντυπώσεις έστω κι αν δεν την γνώρισα σε βάθος.

Μετά τα σύνορα το τοπίο συνέχισε στο ίδιο μοτίβο και γινόταν ακόμα πιο όμορφο όσο πλησίαζα στα Καρπάθια. Στάση στην πόλη Chernivtsi της Ουκρανίας για ανασύνταξη καθώς έβρεχε κιόλας. Στο καφέ που είχα αράξει σε μια πλατεία, χάζευα νιόπαντρους (με περισσότερη προσοχή στις νύφες ομολογώ) που περνούσαν συνέχεια... ίσως πήγαιναν για φωτογράφιση ή δεν ξέρω τι άλλο αλλά πέρασαν πολλά ζευγάρια.

Με το GS στο Chernivtsi της ΟυκρανίαςΤο Chernivtsi είχε το δικό του στυλ, όμως είναι γεμάτο πλακόστρωτα στους δρόμους που έκαναν την οδήγηση πολύ επίμονη. Αμέσως μόλις βγήκα από την πόλη, το GPS με πήγε για κάποια χιλιόμετρα από χωματόδρομο, χάνοντας πολύτιμη ώρα και διάθεση.

Φτάνοντας στην Yaremcha στην καρδιά των Ουκρανικών Καρπαθίων αναζήτησα διαμονή και κατέληξα στο καλύτερο κατάλυμα του ταξιδιού, ένα ξύλινο σαλέ δίπλα στο δάσος.

 

9η μέρα

Yaremcha, Ουκρανικά ΚαρπάθιαΗμέρα δραστηριοτήτων στη φύση. Η περιοχή θυμίζει Ευρυτανία και διαθέτει πολλές επιλογές για δραστηριότητες όπως πεζοπορία, ποδηλασία, rafting ή σκι το χειμώνα. Εφόσον έχασα το rafting αφού καθυστέρησα να ξεκινήσω, νοίκιασα ποδήλατο και εξερεύνησα τη γύρω περιοχή. Οι ντόπιοι ποδηλάτες έχουν σηματοδοτήσει διαδρομές κι έτσι μπορεί κάποιος εύκολα απολαύσει γραφικές διαδρομές. Μείον ήταν η βροχή και το ποδήλατο που δεν ήταν και ότι καλύτερο.

Μετά από ένα μικρό γεύμα και μία μπύρα (σημαντικό) πήγα για μια μικρή πεζοπορία στο πάρκο-δάσος της περιοχής. Εκεί παραλίγο να χαθώ αφού βράδιαζε κιόλας αλλά τελικά έφτασα στην έξοδο, πάλι με βροχή.

Πανέμορφο μονοπάτι στο δάσοςΜετά από τη γεμάτη μέρα, ξεκίνησα για το ξενοδοχείο αλλά λίγο πριν φτάσω με σταμάτησαν οι μπάτσοι (με είχαν δει στην πόλη και με ακολούθησαν). Δεν το κατάλαβα αρχικά αλλά ο στόχος τους ήταν ένας... να μου πάρουν ότι λεφτά είχα σε ευρώ. Μου έκαναν αλκοτέστ και με βρήκαν μεθυσμένο (με μία μπύρα πριν από 3 ώρες ????). Με τα πολλά και αφού δεν καταλάβαινα τι έλεγαν, μου έγραψαν σε χαρτί 200 €. Τους έδωσα τα 100 που είχα πάνω μου και με βαριά καρδιά με άφησαν.

 

10η μέρα

Yaremcha - Timişoara: 605χμ

Ήρθε η ώρα της επιστροφής με κατεύθυνση προς τα πάτρια εδάφη. Ξεκινώντας από Yaremcha και μέχρι τα σύνορα Ουκρανίας-Ρουμανίας η διαδρομή ήταν καταπληκτική. Παράλληλα με τον ποταμό Tysa αλλά και τη γραμμή του τρένου, διασχίζοντας δάση και κοιλάδες καθώς και ένα πάσο κοντά στο Bukovel η οδήγηση ήταν απόλαυση.

Αφήνοντας οριστικά την Ουκρανία, οι εντυπώσεις που αποκόμισα με λίγες λέξεις είναι:

  • Η Οδησσός είναι εντυπωσιακή πόλη,
  • Τα Ουκρανικά Καρπάθια είναι μια πανέμορφη και σχετικά παρθένα περιοχή, όχι πολύ μακριά από την υπόλοιπη Ευρώπη
  • Οι τιμές σε διαμονή, φαγητό και βενζίνη πολύ χαμηλές (με εξαίρεση τη διαμονή και κάποια εστιατόρια στην Οδησσό)
  • Το φαγητό αρκετά καλό
  • Περίμενα όμως επίσης περισσότερη επαφή με τους ντόπιους. Μπορώ να πω ότι δεν μου έδιναν σημασία παρόλο που έβλεπαν ένα μοναχικό ταξιδιώτη. Ίσως παίζει ρόλο και ότι γενικά δεν μιλάνε αγγλικά αλλά νομίζω ότι δεν ενδιαφέρονται και δεν ασχολούνται με τους ξένους παρά μόνο όσοι δουλεύουν για τον τουρισμό.

 

Piaţa Victoriei, TimişoaraΜετά τα σύνορα με Ρουμανία, με εξαίρεση την πόλη Arad η οποία ήταν όμορφη και ιδιαίτερη και αξίζει μια διαμονή σε επόμενο ταξίδι, η διαδρομή ήταν ψιλο-αδιάφορη και με πολλά έργα μεταξύ Aradea και Arad που με καθυστέρησαν πολύ.

Η Timişoara είναι πολύ ενδιαφέρουσα πόλη, έχει πολύχρωμες πλατείες στο κέντρο και είναι γεμάτη φοιτητές. Δυστυχώς όμως την εξερεύνησα επιφανειακά αφού δεν είχα χρόνο.

 

11η μέρα

Timişoara - Lescovac: 514χμ

Piaţa Unirii, TimişoaraΗ διαδρομή από Timişoara μέχρι το Βελιγράδι πρόσφερε ελάχιστες συγκινήσεις με εξαίρεση μερικά συμπαθητικά χωριά που διέσχισα.

Αφήνοντας τη Ρουμανία, τα απωθημένα μου είναι ότι δεν είδα το Δέλτα του Δoύναβη όπως θα ήθελα αφού μόνο οι οργανωμένες κρουαζιέρες σε πηγαίνουν στα ωραία του σημεία, πήρα όμως μια καλή ιδέα. Με τους ντόπιους περίμενα πιο καλή επαφή επίσης.

 

Το Βελιγράδι το είδα ελάχιστα γιατί είχε πολύ ζέστη και κίνηση. Απόλαυσα μόνο ένα καφέ στις όχθες του Δούναβη.

Μπαίνοντας στη ΣερβίαΕπόμενος προορισμός το Nis της Σερβίας. Δεν βρήκα πρόχειρα κάποιο μέρος για να κάτσω, οπότε έφυγα γρήγορα και δεν σχημάτισα άποψη. Τελικά το βράδυ κατέληξα στο Lescovac, μια μικρή πόλη στη νότια Σερβία με ελάχιστη τουριστική υποδομή και καθόλου αξιοθέατα. Πάνω που δεν έβρισκα ξενοδοχείο, εμφανίστηκε ο Dusan, ένας ντόπιος σέρβος μοτοσικλετιστής. Του ζήτησα βοήθεια και με πήγε σε ένα φίλο του επίσης μοτοσικλετιστή που έχει πανσιόν και μου έδωσε δωμάτιο σε καλή τιμή (25 € αντί για 30). Επίσης ο Dusan με πήγε στο εστιατόριο της οικογένειας του όπου γνώρισα όλη την οικογένεια και κάποιους φίλους τους... μπαμπάς και αδερφός επίσης μοτοσικλετιστές όπως και οι φίλοι. Ήταν η μοναδική φορά στο ταξίδι που έκανα παρέα με ντόπιους (πλην του πιτσιρικά Doru στο Δέλτα) ενώ δεν με άφησαν να πληρώσω για το φαγητό.

 

12η μέρα

Lescovac - Πειραιάς: 880χμ

Το GS με φόντο το Δούναβη στο ΒελιγράδιΤελευταία μέρα με πολλά χιλιόμετρα και μοναδικό σκοπό να φτάσω έγκαιρα στον Πειραιά για το καράβι. Αφού ξεκίνησα με κάποιες άσκοπες βόλτες στο Lescovac εφόσον δεν έβρισκα την έξοδο προς τον κεντρικό δρόμο ελλείψεως πινακίδων (είπαμε... μηδενική τουριστική υποδομή), κατόπιν η διαδρομή μέχρι τα σύνορα με Σκόπια ήταν πολύ καλή, μέσα από την κοιλάδα του ποταμού Južna Morava.

Στα Σκόπια ο αυτοκινητόδρομος δεν είναι και ο καλύτερος, όμως με πολλές ελαφριές στροφές, ζωηρή οδήγηση και μερικά όμορφα τοπία ούτε που κατάλαβα πως πέρασαν τα 184 σκοπιανά χιλιόμετρα χωρίς στάση.

Στην Ελλάδα τίποτα ιδιαίτερο μέχρι τον Πειραιά πέρα από το κρασάκι που απόλαυσα στο καράβι αναπολώντας τα χιλιόμετρα του ταξιδιού που μόλις τελείωνε.

 

Διαμονές

  • Sarafovo: Sea Horse Hotel. Μέτριο ξενόδοχείο, μέτρια εξυπηρέτηση αλλά φθηνό. Διαφήμιζε πάρκινγκ αλλά τελικά ήταν μια εσοχή από το πεζοδρόμιο με ελεύθερη πρόσβαση από το δρόμο (20 €).
  • Tulcea: Hotel City. Πολύ καλό και καθαρό σε προσιτή τιμή. Είχε ιδιόκτητο πάρκινγκ αλλά με σχεδόν ελεύθερη πρόσβαση από το δρόμο (~30 €).
  • Sfântu Gheorghe: Camping Delfinus. Αναγκαστική αλλά ευχάριστη διαμονή, ύπνος σε ξύλινο σπιτάκι, χαλαρό κλίμα κάμπινγκ (~17 €).
  • Οδησσός: DRK-Residence. Στο κέντρο της Οδησσού, ήταν σε φάση ανακαίνισης (δηλ γιαπί) και λειτουργούσε μόνο ένας όροφος, γι' αυτό δεν ήταν πολύ ακριβό για τα δεδομένα της Οδησσού. Πάρκινγκ είχε σε μια εσωτερική αυλή σχετικά προστατευμένη (~45 €).
  • Chisinau: Hotel Cosmos. Κοντά στο κέντρο της πόλης με στυλ που θύμιζε δεκαετία '70, ίσως είχε να ανακαινισθεί από τότε. Φυλασσόμενο ιδιόκτητο πάρκινγκ (~30 €).
  • Yaremcha: Bear Mountain. Εξαιρετικό σαλέ δίπλα στο δάσος. Ιδιόκτητο προστατευμένο πάρκινγκ (~30 €)
  • Timişoara: Hotel Central. Τυπικό αλλά αξιοπρεπές ξενοδοχείο πόλης στο κέντρο της Timişoara. Πάρκινγκ επί πληρωμή με ελεύθερη πρόσβαση από το δρόμο (~36 €).
  • Lescovac: Pansion Perla. Μικρό αλλά συμπαθητικό, καλή λύση για στάση και διαμονή μιας βραδυάς. Η μηχανή βολεύτηκε στην αυλή μαζί με τη μηχανή του ιδιοκτήτη (25 €).

 

Ιστορίες των συνόρων

Σ' αυτό το ταξίδι είχα πολλές εναλλαγές χωρών και μάλιστα σε κάποιες απ' αυτές πέρασα από 2 φορές. Έτσι συνολικά διέσχισα σύνορα 10 φορές, άρα πέρασα από έλεγχο 20 φορές. Στις πιο απλές περιπτώσεις (Βουλγαρία, Σερβία Σκόπια) αρκούσε η επίδειξη διαβατηρίου με γρήγορο πέρασμα.

Στις άλλες όμως χώρες (Ρουμανία, Μολδαβία, Ουκρανία) η διαδικασία ήταν πιο χρονοβόρα.

Ρουμανία: εκτός από διαβατήριο μου ζητούσαν και άδεια μοτοσυκλέτας. Μιά φορά μου άνοιξαν βαλίτσα για χαλαρό έλεγχο ενώ πηγαίνοντας για Μολδαβία είχε πολύ αναμονή.

Μολδαβία: διαβατήριο, άδεια μοτοσυκλέτας, πληρωμή 5 RON (~1,15 €) και χαρτάκι για την έξοδο (εφόσον τη μία φορά μπήκα για μερικά χιλιόμετρα προκειμένου να πάω Ουκρανία). Ερχόμενος από Ρουμανία είχε πολύ αναμονή.

Ουκρανία: έλεγχος διαβατήριο και άδεια μοτοσυκλέτας, χαλαρός έλεγχος στα πράγματα για τυχόν ναρκωτικά ή αλκοόλ, καταχωρήσεις στο computer πολλαπλές φορές (ακόμα και στο ίδιο φυλάκιο), ερωτήσεις που θα πάω και πόσες μέρες θα μείνω και συνήθως αρκετή αναμονή. Μάλιστα μία φορά κόλησαν στα φάρμακα και αρχικά δεν με άφηναν να περάσω.